Saltar ao contido

Emprendemento

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Emprendemento
Imaxe
 Subclase de
Características
 Caracterizado por
Historia
 Historia
Fontes e ligazóns
Freebase/m/02nwq Editar o valor en Wikidata
MeSHD016520 Editar o valor en Wikidata
OpenAlexC84309077, C2994424625 e C2992189166 Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons
Véxase tamén: Capitalismo e Motivo de lucro.

O emprendemento (en portugués, empreendedorismo) é o proceso de descubrir novas formas de combinar recursos para xerar un valor de mercado maior que o seu custo, o cal implica a identificación de oportunidades, a asunción da incerteza e a organización da produción.[1] Abrangue a creación e a xestión de novos proxectos empresariais, moitas veces en condicións de risco e innovación, distinguíndose da xestión rutineira polo seu foco en actividades económicas novidosas.[2] Empiricamente, o emprendemento impulsa o crecemento económico a través da innovación, da creación de emprego e dunha maior competencia, con estudos que amosan correlacións positivas entre a actividade emprendedora e o aumento do PIB en distintos países.[3] Con todo, esta actividade caracterízase por altas taxas de fracaso, xa que os datos indican que arredor do 90% das start-ups non sobreviven a longo prazo, o que subliña os riscos inherentes e a distribución asimétrica dos resultados, na que uns poucos éxitos xeran beneficios sociais desproporcionados.[4] Os emprendedores de éxito adoitan posuír trazos como a resiliencia, a iniciativa, a tolerancia ao risco e unha propensión á innovación, tal e como se identifica en análises de personalidade e comportamento. A pesar dos sesgos institucionais nas representacións académicas e dos medios, que poden sobrevalorar o emprendemento social ou minimizar os motivos de lucro, a evidencia causal relaciona a creación de empresas orientadas ao lucro cunha mellora máis ampla do benestar mediante unha asignación eficiente dos recursos.[5]

Conceptos fundamentais

[editar | editar a fonte]

O emprendemento refírese ao proceso polo cal os individuos identifican oportunidades de mercado non explotadas, mobilizan recursos e organizan actividades produtivas para crear novo valor económico, a miúdo mediante a creación de novos proxectos empresariais. Esta actividade implica inherentemente asumir a responsabilidade por resultados imprevisibles, o que a distingue da xestión rutineira ou da mera especulación.[6] Economistas como Frank Knight salientaron que o verdadeiro emprendemento supón soportar a "incerteza" —feitos que non se poden calcular en termos probabilísticos— en lugar de riscos asegurables, sendo os beneficios unha compensación por esta exposición irredutible.[7]

Un concepto central é o da innovación, tal e como o formulou Joseph Schumpeter, quen describiu o emprendedor como un axente de «destrución creativa», que introduce novos produtos, métodos de produción, mercados ou formas organizativas que rompen os equilibrios existentes e impulsan o progreso económico. A diferenza das melloras incrementais, esta forma de emprendemento provoca un cambio descontinuo ao redirixir os recursos cara a usos de maior valor, o que a miúdo deixa obsoletas as tecnoloxías ou os modelos de negocio anteriores.[8] Como complemento, a teoría de Israel Kirzner pon o foco na «alerta» emprendedora: a capacidade de percibir e actuar sobre oportunidades de beneficio dispersas e ata entón non advertidas, xurdidas de desequilibrios do mercado, como a arbitraxe ou necesidades non satisfeitas dos consumidores, coordinando así o coñecemento entre os axentes económicos sen que faga falta unha invención arriscada.[9]

No seu núcleo, o emprendemento funciona como un mecanismo de coordinación económica en condicións de escaseza e información incompleta, transformando ideas en empresas escalables mediante a integración da terra, o traballo, o capital e o enxeño humano.[10] A evidencia empírica relaciona a actividade emprendedora co crecemento agregado, xa que hai estudos que amosan que as rexións con maiores taxas de creación de novas empresas experimentan ganancias de produtividade e creación de emprego máis rápidas, posto que os emprendedores experimentan con combinacións de recursos que os xestores das empresas xa establecidas poden pasar por alto debido a limitacións inerciais. Este proceso subliña o realismo causal en economía: os beneficios non xorden da sorte ou da explotación, senón dunha capacidade de previsión superior á hora de afrontar a incerteza, o que favorece a adaptación en mercados dinámicos.

  1. ↑ "Entrepreneurship". Econlib. Consultado o 06/07/2026.
  2. ↑ "Entrepreneurship: Definitions, opportunities, challenges, and future directions". Wiley Online Library. Consultado o 06/07/2026.
  3. ↑ "Entrepreneurs and their impact on jobs and economic growth". World of Labour. Consultado o 06/07/2026.
  4. ↑ "Startup Failure Rate Statistics (2025)". Exploding Topics. Consultado o 06/07/2026.
  5. ↑ "The impact of entrepreneurship on economic, social and environmental welfare and its determinants: a systematic review". Springer Nature Link. Consultado o 06/07/2026.
  6. ↑ "Risk, Uncertainty and Profit" (PDF). Federal Reserve Bank of St. Louis. Consultado o 06/07/2026.
  7. ↑ "Risk, Uncertainty, and Profit". Online Library of Liberty. Consultado o 06/07/2026.
  8. ↑ "Joseph Schumpeter: Pioneer of Creative Destruction and Capitalist Theories". Investopedia. Consultado o 06/07/2026.
  9. ↑ "Israel Kirzner". Econlib. Consultado o 06/07/2026.
  10. ↑ "Entrepreneur: What It Means to Be One and How to Get Started". Investopedia. Consultado o 06/07/2026.